keramiek irene  |  over irene
Soms komt een vervorming het werkstuk ten goede en brengt het zelfs een meerwaarde met zich mee

Sinds 1998 werk ik met klei. Ik ben begonnen met een cursus bij de Vrije Academie Zoetermeer en vervolgens bij het Centrum voor Kunst en Cultuur (tegenwoordig CKC & Partners) in Zoetermeer. En dat doe ik nog steeds, met veel plezier. Eens per week delen we onze ervaringen op de werkplaats keramiek.

Ik ben autodidact. In de loop der jaren heb ik een voorliefde ontwikkeld om te werken met porselein en papierklei. In mijn eigen atelier aan huis breng ik vele uren door. Het verwerken van de klei tot dunne, fragiele vormen trekt me daarin bijzonder aan. Door vaak tot het uiterste te gaan ontstaan veel van mijn werken.

Mijn meest recente werken zijn de witte en zwarte kommen. Ze zijn vervaardigd van papierklei die ik heb gemaakt van een zeer witbakkende porselein (Southern Ice) en een zwartbakkende klei (Nigra 2002). Door papiervezel in de klei te verwerken ontstaat een smeerbare brei, waarmee de kommen laagje voor laagje worden opgebouwd. Gedecoreerd heb ik door gebruik te maken van koperdraad, in glazuur gedrenkt draad, beschilderingen van glazuur tussen de laagjes in en zaden/tarwekorrels.

Ander werk dat op mijn website te zien is, zijn bouwsels van porselein paperclay met een vlasvezel (Scarva E/S 600). Met dunne rolletjes klei maak ik de ‘rasters’, die ik na de stook met de grootst mogelijke voorzichtigheid met elkaar verbind met porseleinen kraaltjes, suède veter, foam, metaal en/of ander materiaal.

De ‘draadschalen’ zijn gemaakt in een drukmal, ook met rolletjes Scarva E/S 600.

Al mijn werk stook ik in één keer, direct naar 1240°C. Om vervorming zoveel mogelijk tegen te gaan stook ik het werk vaak in zand, of stook het hangend (op z’n kop). Maar soms komt een vervorming het werkstuk ten goede en brengt het zelfs een meerwaarde met zich mee.